Je leest hier onder het reisverslag van onze live-aboard duiktrip die we aan boord van
Ghazala I van de Sinai Divers maakten, en over de verschillende, zeer bijzondere ervaringen die we hierbij hebben opgedaan. En hoewel de trip "Noordsafari" heet, liggen alle duikplekken rond het Zuiden van de Sinaï...
29 oktober
Na weken wachten was het eindelijk zover, de reis naar Sharm-El-Sheikh kon beginnen.
We vertrokken 's ochtends met drie auto's vanuit het noorden richting Schiphol.
De reisgenoten waren Karin, Jasper, Paula, Ingrid, Eric, Tjerk en Bart, waarmee we vorig
jaar ook al naar Dahab waren geweest, wat een gelukkig toeval!
We landden om 20:30 uur Egyptische tijd in Sharm-El-Sheikh. Op de luchthaven was het wel even zoeken naar de balie voor
het benodigde visum. Buiten gekomen werden we opgewacht door een Egyptische meneer die ons naar een busje van
de Sinai Divers bracht. Onze bagage moest op het dak van het busje, en daar hadden ze een piepklein Egytenaartje met hele
korte armpjes voor ingehuurd, niet echt handig. Daarna werden we naar de haven gebracht, waar we aan boord van de Gazala I gingen.
We maakten kennis met de bemanning:
Darren, de Engelse kapitein
Elsafi, de divemaster
Shams, de kok
Wahba, hij deed de bediening en allelei klusjes
Yagoub uit Soedan, hij zorgde voor de perslucht
Farraq, de man van de zodiak
Daarna moesten de schoenen uit en die zijn ook de hele week niet meer aangeweest. Ook maakten we kennis met
onze andere reisgenoten: Andrea en Frank uit Duitsland, Alicia en Gonzalo uit Spanje en José uit Brazilie.
We kregen een hut toegewezen die er prima uitzag en toen konden we onze uitrustingen aankoppelen op het dek.
Shams had een heerlijke maaltijd voor ons gemaakt en Elsafi legde na het diner de huisregels uit.
Toen was het inmiddels ook wel tijd geworden om te gaan slapen, want: hoe eerder je slaapt, hoe eerder
het morgen is, hoe eerder we gaan duiken!
30 oktober
Heerlijk geslapen op het constante geronk van een
dieselaggregaat. Om 6 uur ging de Ghazala I echt varen en de meesten togen naar
het bovenste dek om het waterige zonnetje op te zien komen. Nog maar net buiten
de haven zagen we al 2 dolfijnen in de verte, dat belooft veel goeds. De
Ghazala I ging voor anker in de buurt van de vuurtoren van Sharm-El-Sheikh . We
zouden voor het ontbijt al een duikje maken, maar toen begon het te regenen
zoals het daar 6 jaar niet geregend had! We gingen dus eerst maar ontbijten …
Na het ontbijt was het dan eindelijk zover, duiken! Naar
beneden via de aanmeerlijn en met de groep van 14 achter Elsafi aan, om 3 mooie
koraalzuilen heen. Aan deze koraalformaties heeft deze duikplek zijn naam
"The Temple" te danken.
Hoewel dit eigenlijk een gewenningsduikje was hebben we al
weer te veel gezien om op te noemen: grote makrelen, koraalduivels, honderden
anthiasbaarsjes en een mooie groothoorn nembrotha, een prachtige slakje. Heerlijk
om weer door water van 26°C te zweven. Ook heerlijk om na elke duik te
eten, want Shams toverde ook tussen de maaltijden door van alles op tafel.Het
was dat de bedoeling dat we verder zouden gaan varen,
maar omdat één van de aggregaten aan boord stuk is blijven we hier in ieder
geval tot vannacht liggen, er moet een elektricien uit Cairo komen…
Voor de 2e duik vandaag werden we met de zodiak
naar een plek gebracht genaamd Ras Umm Sid. We konden ons heerlijk door de
stroming mee laten nemen en we hebben weer onze ogen uitgekeken. Een blauwgevlekte
pijlstaartrog en 2 torpedoroggen, spitssnuitkoraalklimmers op hele grote waaierkoralen, een panterforelbaars
die zich liet poetsen, vleermuisvissen en afrikaanse diklipvissen. Toen we
bovenkwamen pikte de zodiak ons op en bracht ons weer naar de Ghazala I.
De laatste duik van vandaag is in het donker. Op dezelfde plek
als de vorige duik, maar dit keer iets ondieper. De start was wat chaotisch met
8 lampen van ons groepje en nog wat van een tegemoet komende groep duikers,
maar al snel had iedereen de juiste buddy weer te pakken. De hele duik werden
we vergezeld door fuseliers en eekhoornvissen. Prachtige kappersgarnalen,
pyamaslakjes, malabar tandbaarzen en Elsafi vond zelfs een hengelaarsvis in een
holletje. Ook stuitten we op een joekel van een tandbaars van wel 1,5 meter!
Opvallend dat duikers na een nachtduik vaak luidruchtiger zijn dan overdag…
Na een heerlijk diner stak Farraq op het dek een waterpijp aan die zelfs Elien als
verstokt anti-roker niet kon weerstaan. Na al die indrukken maar eens vroeg
naar de kooi.
31 oktober
Bij het ochtendgloren gaat de Ghazala I weer varen. Omdat het in het zuiden nog lijkt
te regenen gaan we naar het noordoosten, richting straat van Tiran. Wij hebben heerlijk geslapen
in onze hut, Tjerk en Bart zijn voor een luid snurkende José naar het dek gevlucht!
De boot gaat bij Thomas Reef, één van de vier riffen in de straat van Tiran, liggen. Edwin zal
met verstopte holtes helaas de hele dag aan boord blijven - een boek over het leven van Herman Brood wordt
in één dag verslonden. Met de zodiak worden we gedropped voor Thomas Reef en driften weer lekker
met de stroom mee. Paula is de komende 2 duiken de buddy van Elien en er worden weer spitssnuitkoraalklimmers,
grijze murenes, koekopsvissen en schorpioenvissen gezien.
Na het ontbijt brengt de zodiak ons naar Gordon Reef. Dit keer is er een forse stroming mee en lijkt
het echt alsof je vliegt... Op de bodem lag een ijzeren vat waar een octopus over het randje keek. Verder onder meer
een blauwgevlekte pijlstaartrog, blauwkop torpedobaarzen, een platkopschorpioenvis, een grote school wimpelvissen, en een blauwe
trekkersvis, prachtig allemaal.
Na de lunch varen we richting het eiland Tiran. Hier meren we aan een boei, waar we
tot morgenochtend zullen blijven liggen. Met de zodiak wordt Elien dit keer met Karin, Jasper en Tjerk
naar het rif van de South Lagoon van Tiran gebracht. Het liep al tegen het einde van de
middag en veel grote vissen werden gepoetst, je kunt ze dan prachtig van dichtbij bekijken.
Ook erg imposant: Jasper die als beschermheer van het koraal een stel overduidelijke Italianen
op niet mis te verstane wijze gebaarde met hun tengels en vinnen van het koraal af te blijven.
Er was ook nog oog voor de kleine dingen zoals slakjes: 2 risbecia tryoni en pyamaslakjes.
Op dezelfde plek werd ook nog een duik in het donker gemaakt. Wat had Elien een spijt dat ze niet
meeging, iedereen die wel was gegaan had namelijk een erg grote schildpad gezien!
Na weer een voortreffelijk diner nog even over de reling gekeken: in het licht van de boot waren pijlinktvissen op een school visjes aan het jagen.
Vervolgens lag iedereen nog vroeger op bed (of aan dek) dan gisteren.
1 november
Nog voor het ontbijt hadden we al weer een stukje gevaren. Dit keer viel de Ghazala I stil voor Jackson Reef.
De briefing voor de duik werd even onderbroken door een schildpad die aan de oppervlakte kwam.
De zodiak zou ons droppen bij Jackson Reef en via een soort onderwaterplateau op 35 meter diepte konden we naar
Woodhouse Reef komen waar we weer opgepikt zouden worden.
Nadat iedereen te water was, zijn we achter
Elsafi aangezwommen naar het plateau en toen.... HAAIEN! Eerst een grijze rifhaai die kalm voorbij
patrouilleerde, even later zagen we 2 witpuntrifhaaien die wat drukker in de weer waren.
Hier hadden we op gehoopt en het gebeurde nog ook! De "OK"-signalen vlogen over en weer en Eric gebaarde wat hij later in zijn logboek schreef:
YES! YES! YES! Alsof het allemaal niet op kon zagen we een grote grazende schildpad (Tjerk botste er bijna frontaal op)
en ook nog 2 napoleonvissen. Het ontbijt wat volgde was erg onrustig...
Inmiddels waren er een boel boten in onze buurt aangemeerd dus het was een redelijke drukte
toen we via de lijn van de boot naar beneden gingen om een duik op Jackson Reef te maken.
En wat doe je dan als je net zo'n superduik als vanochtend achter je hebt..... ruziemaken onderwater! Jazeker
lieve lezers, ook dat is heel goed mogelijk onder water! Ondanks het feit dat we niet in opperbeste stemming
weer bovenkwamen hadden we toch weer veel gezien: grote groupers, alweer een blauwgevlekte pijlstaartrog, veel grote
scholen vis, een vrijzwemmende reuzenmurene en knalgele citroenmakrelen.
Na de lunch weer een lekkere langzame driftduik gemaakt, dit keer langs Woodhouse Reef.
De zodiak bracht- en haalde ons weer. In het begin van de duik zaten we in een grote school zwarte snappers. Weer een reuzenmurene, een grote kogelvis,
een piepkleine grijze murene en grote scholen klein spul.
Voor het diner verkaste de Ghazala I naar Gordon Reef waar Elien nog met Paula, Bart en Gonzalo
een nachtduik heeft gemaakt. Een heerlijke langzame speurtocht waarbij elke centimeter
koraal werd uitgekamd op zoek naar kappersgarnalen, heremietkreeftjes, koraalkrabben, een kegelslak,
giftige leder zee-egels en spinkroonslakken. Deze avond bleven we iets langer op en dronken we een biertje extra om de
haaien van vanochtend te vieren, het werd zeker 22:00 uur!
2 november
Zodra het licht begon te worden verkaste de Ghazala I een klein stukje, om dezelde duik als gisterochtend
te kunnen maken - van Jackson Reef naar Woodhouse Reef. Uiteraard hoopten we weer op haaien, maar
dit keer lieten ze zich niet zien, helaas. Wel een prachtige, grazende schildpad gezien, en grote scholen fuseliers waar
op gejaagd werd door dikkop makrelen.
Al tijdens het ontbijt gingen we weer varen. Dit keer een wat langer tripje dat om de punt van Ras Mohammed ging naar een
gebied dat Sha'ab Mahmoud heet. Het was echt een heerlijk relaxed boottochtje waarbij de
Sinai er prachtig uitzag. Toen we stilhielden waren er nogal wat andere schepen met duikers aan boord,
allemaal om op het wrak van de "Dunraven" te duiken. Dit Engelse koopvaardijschip van 85 meter is hier in 1876 op het rif
gelopen. Het is toen gezonken en ligt nu op de kop op een diepte van 29 meter. Via de zodiak zijn we naar het wrak afgedaald, toen bij de
schroef het wrak binnen gegaan. In de buurt van de stoomketel werd het wat druk met duikers, toen zijn we door
een scheur in de romp het wrak weer uit gezwommen en over de bodem van het wrak verder gegaan. Veel dieren hebben hier nu
hun leefgebied van gemaakt. We zagen vleermuisvissen, een napoleonvis, bezemstaartlipvissen,
een grote schorpioenvis, eieren van de spaanse danseres en Schulz' zeenaalden. Bij de boeg van het wrak kwamen
we bij het rif, waar we nog een mooi koffervisje zagen en een fantastische octopus die zich van holletje naar holletje probeerde te verstoppen
en ondertussen alle kleuren- en structuren van de omgeving nabootste. Toen we bovenkwamen was de Ghazala I
binnen zwemafstand en zijn we weer aan boord geklauterd. Dit was echt een hele gave duik.
Toen iedereen weer aan boord was zetten we koers naar het noordwesten, richting Sha'ab Ali, waar kapitein
Darren hoopte dolfijnen te treffen. Maar we waren nog maar net aan het varen en omkleden toen er een WALVISHAAI naast de boot
opdook! Elien werd zo hard door Edwin onder de douche weggesommeerd, dat iedereen gelijk aan
dek stond. Iedereen stond verbijsterd naar het water en elkaar te staren, totdat Darren droogjes opmerkte:
"It's allright if you want to go in the water...". Toen volgden de meest chaotische minuten van de
hele trip waarbij mensen zich gedeeltelijk aankleedden, uitkleedden en met al dan niet complete
snorkeluitrusting op de meest vreemde manieren overboord gingen. Elien piepte af-en toe duidelijk hoorbaar van ongeloof en opwinding door haar snorkel! Het was nog een jonge walvishaai van zo'n 4 meter. We hadden weer eens veel
geluk want hij bleef zeker een kwartier in de buurt van onze boot en we konden hem van alle kanten bekijken, zelfs tot ver in zijn grote geopende bek
(voor de outsiders: walvishaaien eten alleen hele grote hoeveelheden kleine visjes en kleine andere organismen, en zijn
voor de mens absoluut ongevaarlijk).
Prachtig, zo sierlijk als dit dier zich langzaam voortbewoog, vergezeld door wat loodsmannetjes en 3 remoras (zuigvissen).
Eric en Ingrid hadden het hoofd nog enigszins op orde, want ze hadden een camera mee in het water genomen en hebben de onderstaande
foto's gemaakt.
Na een kwartier met de walvishaai kwamen er nog meer schepen en snorkelaars op de opwinding af en zijn we uit het water gegaan, iedereen
helemaal door het dolle. Behalve Bart, toen hij in het water sprong verloor hij zijn duikbril met glazen op zijn brillesterkte. Andrea is en nog achteraan gedoken,
maar zij kon hem niet meer inhalen. De rest van de trip zag Bart alles onderwater dus wat minder scherp helaas. Het was weer flink
onrustig aan de lunchtafel. Zou het dan ook nog lukken om vanmiddag met dolfijnen te zwemmen?
Eén uur later riep Elsafi: "We found the dolfins, get in the zodiac!", maar toen we net met snorkelspullen in
de zodiak zaten waren de dolfijnen al bij de boot en konden we zo het water in. Wat een belevenis! Het waren 5 tuimelaars
die om ons heen cirkelden, tussen ons door speerden, hoge piep geluidjes naar ons én elkaar maakten, afgewisseld met sonarklikjes.
Elien piepte weer luid hoorbaar door de snorkel én maakte foto's. We werden steeds uitgedaagd:
pak me dan, maar je kon er echt niet bijkomen, ze zijn te snel en te slim. Ook kunnen ze
heel mooi synchroonzwemmen. Af- en toe was het voelbaar dat je door hun
sonar werd afgetast, heel indrukwekkend.
Op een gegeven moment toeterde Darren vanaf de Ghazala I: we moesten weer aan boord, anders zouden we misschien
onze laatste duik vandaag moeten missen. Toen iedereen door de zodiak was opgepikt zetten we koers naar onze laatste
bestemming voor vandaag: het wrak van de "Thistlegorm".
Dit wrak is waarschijnlijk het bekendste wrak in de Rode Zee om op te duiken vanwege:
de historie - gebombardeerd door Duitse vliegtuigen in 1940,
de grote afmetingen - 131 meter lang en 17,5 meter breed,
de lading - jeeps, tanks, trucks, treinwagons, motorfietsen en rubber laarzen,
en het onderwaterleven wat er op afkomt.
Toen we bij de Thistlegorm aankwamen was het al aan het einde van de middag en de meeste boten waren al vertrokken.
Elsafi had voor de briefing een schitterende tekening gemaakt van wat we onderwater konden verwachten.
Daarvoor had Elsafi een lijn van het hek van de Ghazala I aan de ankerlier van de Thistlegorm vastgemaakt.
Toen we via deze lijn afdaalden deden we dat hand over hand, want we hadden een beste stroming tegen. We zagen
gelijk een geweldige barracuda van wel 1,5 meter cool in de stroming hangen. Langzaam zagen we dit
immense schip voor ons opdoemen en het was een zeer indrukwekkende ervaring. De grootte van alles dringt eigenlijk
pas langzaam tot je door als je treinwagons en een immense torpedo op het dek ziet staan. Als je in de buurt van
de bominslag komt en je ziet die hoeveelheid verwrongen metaal, dan krijg je ook een beetje een indruk hoe groot de
explosie geweest moet zijn én wat voor tragedie zich hier heeft voltrokken.
Af en toe konden we achter een treinwagon of een stuk staal even schuilen voor de stroming en daarna weer verder
over het dek. Erg veel grote trevally's en vleermuisvissen die stil stonden in de stroming en in een ruim zagen we een
grote koffervis verdwijnen. Verder zagen we nog 2 pyamaslakjes, zeenaalden en heel veel vis. Toen we op de terugweg
aan het touw op 5 meter diepte een stop hielden, hingen we echt als vlaggetjes aan een mast te wapperen
in de stroming. De barracuda was er nog. Toen we weer boven waren werd het snel donker. Na het diner hebben we met
z'n allen nog een videodocumantaire over het vergaan van de Thistlegorm gezien.
Er werd geen nachtduik meer gemaakt, het was echt genoeg voor vandaag. Voor ons zal 2 november 2002 de geschiedenis
ingaan als een zeer memorabele duikdag, echt ongelooflijk wat we hebben meegemaakt! 2 November moeten we maar
jaarlijks herdenken....
3 november
De Ghazala I heeft de hele nacht aan de Thistlegorm vastgelegen. We liggen om 6:20 uur al in het water om
de dagjesduikers voor te zijn en dat lukt prima. Als we aan de lijn tegen dezelfde stroming als gisteren in naar het wrak afdalen, zijn er
geen andere duikers. Dit keer is Elsafi de gids en zwemmen we door de ruimen van het immense wrak.
Het doet heel vreemd aan om al dat oorlogsmateriaal heel stil gereed te zien staan - en zo staat het dus al ruim 60 jaar! We zien honderden ongebruikte rubberlaarzen
motorfietsen, kleine vrachtauto's, vliegtuigvleugels en jeeps. Van de meeste auto's zijn zelfs de ruiten nog intact. Onderweg zien we ook
nog wat garnalen, eekhoornvissen en een sepia. In de buurt van de bominslag weer naar buiten gezwommen om nog even bij het achterschip te kijken. Daar waren weer veel grote
vissen zoals vleermuisvissen, geelgevlekte makrelen , een regenboogmakreel en veel grote zwarte snappers. Daarna zijn we weer naar het boeg van het wrak gedrift en daar ben je zó
met zo'n stroming. De grote barracuda was er weer bij de opstijging. Wat een geweldig indrukwekkende duik.
Als we aan het ontbijt zitten, zien we veel boten op ons afkomen en realiseren we ons weer dat we een super-crew hebben: er komen nu erg veel duikers, wij hadden het wrak voor onszelf!
Vanwege de drukte wordt besloten geen duik meer op de Thistlegorm te maken en een andere plek op te zoeken. Dat wordt Sha'ab Danab, één rif ten noorden van
Shag Rock. We rollen hier weer achterover uit de zodiak en racen het 1e gedeelte van de duik met de stroom mee.
Als het rif wat afbuigt zijn we opeens in de luwte en is de stroming weg. We blijven dan heerlijk langzaam en ondiep rondneuzen. Opeens zwom er ook een grote schildpad bij ons in de buurt.
Als een echte paparazzi ging Elien er met de camera op af, waarop hij op de vlucht sloeg. Ook Paula, Eric en Ingrid hadden de foto's graag nabesteld als de camera
aan had gestaan én het rolletje er goed in had gezeten, wat een blamage!
Verder zagen we nog een pauwtandbaars, een rode koraalbaars,
een bruid van de zee, keizersvissen, anemoonvissen en grote papegaaivissen.
Daarna ging de Ghazala I weer varen en wij lunchen. Vlak na de lunch zagen we een groep van zeker 50 tuimelaars
op ons afkomen, joepie! Toen we overboord sprongen kwamen er zeker 10 op ons af. Deze groep was nog weer speelser dan de tuimelaars die we gisteren zagen.
Ze bleven maar pirouettes draaien en bellen blazen, zeker een half uur lang en iedereen
was weer helemaal door het dolle.
Daarna gingen we weer een eindje varen tot we op 3 mijl ten oosten van Ras Mohammed waren. Aanvankelijk zouden we bij Ras Mohammed duiken
maar daar leek het veel te druk. We meerden aan met de boeg aan het ene rif en het hek aan het andere. Deze 2 riffen maken deel uit van "The Alternatives". Dit keer doken we vanaf de boot
naar de koraalformatie voor de boeg. Prachtige duik: veel panterforelbaarzen, 2 napoleonvissen,
een grote blauwe trekkervis groef gaten en een titantrekkervis gooide met stukken rots. Ook nog een platkop schorpioenvis, veel kleine visjes en mooie koralen, weer een mooie duik.
In het donker maakten we de 4e en laatste duik van vandaag, dit keer op het rif wat aan het hek van de Ghazala I verbonden was.
Na één rondje om deze grote pilaar hadden we zo weinig leven gezien dat we maar weer naar de boot zijn gegaan. Vlak voor dat we eruit gingen zagen we nog een kleine barracuda.
Voor de verandering hebben we een lekkere warme douce genomen, daarna weer vorstelijk gedineerd.
4 november
Op onze laatste duikdag -morgen vliegen we om 16:00 weer terug- zijn we alweer vroeg op, we willen als eerste
weer het water in op een hele gewilde duikplek: Shark Reef/ Yolanda Reef. We werden met de zodiak naar
Shark Reef gebracht. Toen we onder water waren was de voorspelde stroming afwezig. We zwommen langs een schitterende drop-off met veel soorten
zacht- en hard koraal in alle schakeringen van blauw/ paars /rose die je je maar kunt verzinnen.
Minstens zo indrukwekkend waren de gigantische scholen vis die hier rondhingen in het blauwe niets: scholen barracuda's, zwarte snappers, éénvlek snappers,
dikkop makrelen. Wat een boel grote vissen, waar je ook keek. Wij zaten op zo'n 30 meter diepte en de school snappers reikte tot aan de oppervlakte. Toen we tot aan
Yolanda Reef waren gezwommen zagen we 2 grote napoleons. Een reuzenmurene stak wel een meter uit z'n hol, Safi ging langzaam er op af
en ging hem over zijn wang aaien en de meurene gaf kopjes als een poesje! Opeens kwamen er nog 2 reuzenmurenes aangezwommen, ééntje ging recht onder Elien door.
Als klap op de vuurpijl kwam er nog een adelaarsrog voorbij "vliegen". Wat een duik, wat een duik!
Na het ontbijt gingen we naar een duikplek iets verder naar het noordoosten: Jackfish Alley.
We gingen weer overboord vanuit de zodiak. In het begin van de duik was er op 5 meter diepte een leuk grotje om door te zwemmen.
Daarna gingen we wat dieper en kreeg Edwin wat problemen met de oren. Na de vorige superduik viel deze een beetje
tegen, vooral veel andere duikers gezien. Nog wel een mooie school met duizenden glasvisjes rond een brok koraal.
Na de lunch gingen we -net als Paula, Tjerk en Bart- de laatste duik van deze trip maken, weer op Shark Reef/ Yolanda Reef.
Wegens weer opspelende oorproblemen besloot Edwin niet meer mee te gaan. Eénmaal onder water bleek er een hele grillige stroming te
staan: soms mee, soms tegen en soms werd je zelfs naar beneden, de diepte in geduwd.
Weer heel veel vis, de scholen barracuda's kwamen nu vlak bij. Aan het einde van
de duik een grappige aanblik: honderden wc-potten die het vrachtschip "Yolanda" hier heeft verloren toen het op het rif liep (en zo het rif
haar naam gaf). Toen iedereen weer door de zodiak was opgehaald, bleken sommigen de stroming toch als heel intimiderend hebben ervaren. Hier en daar werd
even gevloekt, gezucht of een traantje weggepinkt. Maar toen Wahba met wat lekkere snacks rondkwam was de ellende weer snel vergeten.
We gingen weer varen, naar Ras Umm Sid. Karin, Ingrid, Eric en Jasper
gingen namelijk nog een week naar Dahab en Frank en Andrea bleven nog een week in Sharm-El-Sheikh, dus die konden nog
een duikje in het donker maken. Shams had een echt feestmaal aangericht en het vlees was aan dek gebarbequed.
Na het eten had de crew nog een verrassing voor Ingrid: zij maakte vanmiddag haar 50e duik en om dat te vieren doemde
Farraq verkleed als Neptunus uit een luik op. Daarna zetten Darren en Elsafi haar een masker met snorkel én trechter op en werd
een curieus alcoholisch mengsel bij haar naar binnen gegoten! We bleven aan dek waar heerlijke taart geserveerd werd, daarna stak
Farraq de waterpijp weer aan. Iedereen was lyrisch over de trip, het verblijf aan boord, de crew én over al het moois wat
we gezien hebben onder water.
5 november
In alle vroegte werd José met de zodiak aan land gebracht in de haven van Sharm-El-Sheikh, zijn vlucht naar Brazilie was wat vroeg voor ons. Hoewel, we hadden kunnen
uitslapen maar iedereen was weer vroeg aan dek.
Daarna ging de Ghazala I weer richting Ras Mohammed, waar Karin en Eric nog een duik maakten bij Eel Garden.
De rest bleef die ochtend heerlijk luieren aan dek.
Toen we weer terugwaren in Sharm-El-Sheikh bood Andrea namens iedereen een fooi aan en om 13.00 was het dan zover, we
moesten van boord. Na een week op een schip voelt vaste grond onder de voeten vreemd en onstabiel aan, heel gek.
In Naama Bay konden we nog een poosje shoppen en op een terrasje luieren voordat we naar het
vliegveld werden gebracht. Daar namen we afscheid van Karin, Ingrid, Eric en Jasper. De lucky bastards gaan nog een week in Dahab duiken!
In het vliegtuig was het niet druk en we konden allemaal over 3 stoelen breeduit zitten. Veel werd er ook niet meer gekletst, we waren nog teveel onder de
indruk van alles en ook wel wat vermoeid. Op schiphol namen we afscheid van Paula, Bart en Tjerk en tegen middernacht
waren we weer thuis.
Morgen weer werken ........
Hier is het overzicht van alle plekken waar we deze reis hebben gedoken......
